به گزارش تو/فان، عباس کیارستمی، فیلمساز، شاعر و عکاس ایرانی، یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های سینمای جهان است که با نگاهی شاعرانه و مینیمالیستی، مرزهای روایت کلاسیک را درنوردید. او در سال ۱۹۹۷ با فیلم «طعم گیلاس» به عنوان اولین کارگردان ایرانی موفق به دریافت نخل طلای جشنواره کن شد.
زندگی‌نامه و مسیر حرفه‌ای
کیارستمی متولد ۱ تیر ۱۳۱۹ در تهران بود و دارای لیسانس نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. او فعالیت سینمایی خود را از سال ۱۹۷۰ با ساخت فیلم‌های کوتاه برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرد. اولین فیلم کوتاه او «نان و کوچه» (۱۳۴۹) درباره ترس یک پسر بچه از یک سگ ولگرد بود.
او در طول زندگی حرفه‌ای خود بیش از ۴۰ فیلم (سینمایی، کوتاه و مستند) ساخت، نوشت یا تهیه کرد. کیارستمی در ۱۴ تیر ۱۳۹۵ در فرانسه درگذشت و پیکرش در لواسان به خاک سپرده شد.
نخل طلای کن و افتخارات جهانی
مهم‌ترین دستاورد بین‌المللی کیارستمی، دریافت نخل طلای پنجاهمین دوره جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۹۷ برای فیلم «طعم گیلاس» بود. این فیلم به طور مشترک با فیلم «مارماهی» ساخته شوهئی ایمامورا به این جایزه رسید. کیارستمی پیش از آن نیز در سال ۱۹۹۲ با فیلم «زندگی و دیگر هیچ» سینمای ایران را برای اولین بار دست‌پر از کن به خانه بازگردانده بود.
او در سال ۲۰۰۳ در نظرسنجی روزنامه گاردین در رتبه ششم بهترین کارگردانان معاصر جهان قرار گرفت. همچنین برنده جوایز متعددی مانند یوزپلنگ برنزی لوکارنو و جایزه ویژه هیئت داوران کن برای «باد ما را خواهد برد» شد.
سبک کارگردانی
- سینمای شاعرانه و مینیمالیست: او اعتقاد داشت «فیلم شاعرانه دو بار ساخته می‌شود، یک بار توسط کارگردان و بار دیگر توسط بیننده». آثار او با سادگی، حذف کارگردان و شاعرانگی شناخته می‌شوند.
- استفاده از بازیگران غیرحرفه‌ای: او ترجیح می‌داد با افراد عادی و در لوکیشن‌های واقعی کار کند. بازیگران او «واقع‌گرایانه غیرواقعی» بودند و از طریق گفتگو با فیلمساز هدایت می‌شدند، نه دستورالعمل‌های قبلی.
- پایان‌های باز و مبهم: او عمداً پاسخ‌ها را قطعی نمی‌کرد تا ذهن بیننده را درگیر کند. به گفته منتقدان، «میل تماشاگر برای دانستن و فهمیدن با استفاده آگاهانه از مفهوم عدم قطعیت، به اوج خود می‌رسد».
- استقلال سبک: منتقدان تأکید می‌کنند که «مهم‌ترین سبک کیارستمی استقلالش بود. سبک او ناب است و از کسی الگو نگرفته است».
فیلم‌های شاخص
- سه‌گانه کوکر: «خانه دوست کجاست؟» (۱۳۶۶)، «زندگی و دیگر هیچ» (۱۳۷۱) و «زیر درختان زیتون» (۱۳۷۳).
- کلوزآپ (۱۳۶۹): که شهرت جهانی او را تثبیت کرد و تحسین فیلمسازانی چون گدار و اسکورسیزی را برانگیخت.
- طعم گیلاس (۱۳۷۶): برنده نخل طلا، درباره مردی که به دنبال کسی برای خاک کردنش پس از خودکشی می‌گردد.
- باد ما را خواهد برد (۱۳۷۸): برنده جایزه ویژه هیئت داوران کن.
- ده (۱۳۸۱)، شیرین (۱۳۸۷) و کپی برابر اصل (۱۳۸۹): از آثار مهم دوره پایانی او.
کیارستمی علاوه بر سینما، در شعر و عکاسی نیز فعال بود و مجموعه شعرهایش با عنوان «همراه با باد» توسط انتشارات دانشگاه هاروارد منتشر شد.
💬 دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.