به گزارش توفان، یکی از بهترین دیالوگهای تاریخ استودیوی مارول تقریباً هرگز ساخته نمیشد. به گزارش پالیگان، در پشت صحنهٔ سریال «وانداویژن»، بازیگران و عوامل در حال آمادهشدن برای فیلمبرداری یکی از محوریترین صحنههای سریال بودند: گفتوگویی صمیمانه میان واندا ماکسیموف (الیزابت اولسن) و ویژن (پل بتانی).
در این صحنه، واندا پس از آنکه از رویارویی با اندوه مرگ همسرش سر باز زده و آن احساسات را به یک طلسم قدرتمند تبدیل کرده که او را زنده میکند و تمام شهر را به مجموعهای از تقلیدهای کمدی موقعیت بدل میکند، سرانجام با احساساتش روبهرو میشود. تنها مشکل این بود که هنوز یک جملهٔ کلیدی نهایی نشده بود.
لحظهای که جمله متولد شد
اولسن در پنل اسپیسکان در سال ۲۰۲۵ به یاد آورد: «پل گفت فکر میکنم باید این جمله را پیدا کنیم. حس میکنم چیزی را از دست میدهیم. و بعد او و دستیار شورانر واقعاً آن جمله را پیدا کردند.»
بتانی افزود: «دستیار [شورانر جک شفر] با یک قهوه وارد شد و من یادم نمیآید چه گفته بودم. چیزی شبیه این بود: اندوه اگر عشق نیست، چیزی است. و او گفت: پایدار. و ما گفتیم: همین است!» نسخهٔ نهایی تقریباً یکسان است: «اما اندوه اگر عشقِ پایدار نیست، چیست؟»
به نوشتهٔ پالیگان، طرفداران مارول و کاربران اینترنت فوراً این جمله را در آغوش گرفتند؛ نه فقط چون در دنیای شوخطبع مارول احساسی بودن نادر است، بلکه چون خودش دیالوگی عالی است که با بازی فوقالعادهٔ بازیگری مانند بتانی اجرا شده است. بتانی در این پنل گفت: «برای آن جمله محبت زیادی دریافت میکنم، اما وقتی تماشا میکنید، میبینید که کل ماجرا روی چهرهٔ لیزی میچرخد.»
بازگشت جمله در «کوئست بینایی»
پنج سال بعد، دنیای سینمایی مارول یک لحظهٔ کامل دایرهوار را تجربه میکند. سریال «کوئست بینایی»، که قسمت پایانیاش در ۱۰ نوامبر پخش شد، بهعنوان نتیجهگیری داستانی عمل میکند که با «وانداویژن» آغاز شد و در «آگاتا همهجا» ادامه یافت.
به نوشتهٔ پالیگان، طبیعی است که تری ماتالاس، شورانر سریال، بخواهد به آن جملهٔ نمادین بازگردد. اما آنچه غافلگیرکننده است، پیچشی است که او به آن میدهد؛ پیچشی که هم تاریکتر از نسخهٔ اصلی است و هم به شکلی زیباتر.
«اندوه عشق نیست، ترس است»
در قسمت پایانی «کوئست بینایی»، اولترون سرانجام از زندان مجازی خود فرار میکند و به شکل انبوهی از نانوباتهای قاتل درمیآید. ویژن در تلاشی آخرین برای متوقف کردن نقشهٔ شوم اولترون که شامل کشتن همه در لندن است، هر دو را در یک کمدی موقعیت شبیهسازیشده زندانی میکند؛ اقدامی که هم ادای دینی هوشمندانه به «وانداویژن» است و هم به امید تغییر ذهن اولترون.
اولترون ابتدا مقاومت میکند و کنترل شبیهسازی را در دست میگیرد و آن را به چیزی وحشتناک تبدیل میکند، اما در نهایت ویژن او را نرم میکند. اولترون در تلاشی آخرین، سخنان واندا را با پیچشی بیرحمانه به صورت ویژن میکوبد: «اندوه عشق نیست، ترس است.»
ویژن بدون لحظهای درنگ پاسخ میدهد: «بله، حق با توست. ترس است. ترس از اینکه بدون آنها هیچکس نباشی. بیاهمیت. چیزی رهاشده که بهراحتی میتواند شناور شود و ناپدید شود. تنها.»
چرا ویژن چنین شخصیت مهمی است
به نوشتهٔ پالیگان، همانند «وانداویژن»، شخصیت بتانی بهطور کامل تجربهٔ یک انسان درگیر با فقدان را به تصویر میکشد؛ با وجود اینکه او اصلاً انسان نیست. این نهتنها جملهای زیباست، بلکه یادآور این است که چرا ویژن بخشی چنین عالی و بهطور ظالمانهای کماستفاده در دنیای سینمایی مارول است. تلاش او برای انسان شدن (یا چیزی نزدیک به آن) باعث میشود احساسات و تجربیاتی را که دیگران بدیهی میگیرند، قدر بداند.
پالیگان در پایان گفتوگوی کامل واندا و ویژن از آن صحنه را آورده است: واندا میگوید: «خیلی خستهام. مثل موجی است که مدام روی من میآید. مرا زمین میزند و وقتی میخواهم بلند شوم، دوباره سراغم میآید. و من… میخواهد غرقم کند.» ویژن پاسخ میدهد: «نه. نه، نمیکند.» واندا میپرسد: «از کجا میدانی؟» و ویژن میگوید: «خب، چون نمیتواند همهاش اندوه باشد، میتواند؟ من همیشه تنها بودهام، پس فقدان را حس نمیکنم. این تنها چیزی است که میشناسم. من هرگز فقدان را تجربه نکردهام چون هرگز عزیزی نداشتهام که از دست بدهم. اما اندوه اگر عشقِ پایدار نیست، چیست؟»
«کوئست بینایی» و «وانداویژن» هر دو در دیزنی پلاس در حال پخش هستند.
منبع: polygon.com
جمله این است: «اما اندوه اگر عشقِ پایدار نیست، چیست؟»
در کوئست بینایی، اولترون میگوید «اندوه عشق نیست، ترس است» و ویژن پاسخ میدهد ترس از اینکه بدون آنها هیچکس نباشی و تنها بمانی.
دستیار شورانر، لورا مونتی، کلمه «پایدار» را پیشنهاد داد که به جمله نهایی منجر شد.

💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.